22 اوت 2023- مطالعه ی اخیراً منتشر شده در مجله دیابت و عوارض آن، افزایش خطر فیبریلاسیون دهلیزی (AF) را با افزایش سطح هموگلوبین A1c نشان داده است.

افرادی که از قبل به دیابت مبتلا بودند و افرادی که اخیرا به دیابت مبتلا شده بودند، خطر مشابهی برای ایجاد AF داشتند، با این حال، خطر سکته مغزی، مرگ و میر قلبی عروقی و مرگ و میر به دلایل مختلف در افراد مبتلا به دیابت از قبل شناخته شده، به طور قابل توجهی بالاتر بود.

یافته‌های این مطالعه ممکن است به توسعه استراتژی‌هایی برای جلوگیری از ایجاد فیبریلاسیون دهلیزی در افراد مبتلا به دیابت آشکار و افراد مبتلا به دیس گلایسمی(اختلال قند خون) کمک کند.

فیبریلاسیون دهلیزی و دیابت، دو بیماری مهم مزمن غیرواگیر در دوران مدرن هستند. دیابت، شایع ترین اختلال متابولیک در جهان است. شیوع بالای دیابت و تاثیر آن بر افزایش خطر ابتلا بهCVD (بیماری قلبی عروقی) و مرگ و میر، بار سلامت جهانی را افزایش داده است. فیبریلاسیون دهلیزی، شایع ترین آریتمی قلبی است و انتظار می رود شیوع و بروز آن در سال های آینده به سرعت افزایش یابد.

گزارش شده است که دیابت یک عامل خطر برای AF است و خطر حوادث ترومبوآمبولی را در بیمارانAF ، افزایش می دهد. با این حال، هیچ وضوحی در مورد رابطه ی بین این دو بیماری وجود ندارد. مطالعات اندکی ارتباط بین دیس گلایسمی و فیبریلاسیون دهلیزی را مشخص کرده اند. بنابراین، دکتر Rasmus Rørth، و همکارانش از بیمارستان دانشگاه کپنهاگ، در دانمارک، خطر وقوع AF و پیش آگهی آن را با توجه به وضعیت دیابت بررسی کردند.

برای این منظور، محققان داده‌های پایگاه داده‌های آزمایشگاه مراقبت‌های اولیه کپنهاگ را با داده‌های مربوط به نسخه‌های پزشکی، معاینات بیمارستانی و سرپایی و وضعیت های حیاتی ادغام کردند. خطر فیبریلاسیون دهلیزی با توجه به خطر دیابت با استفاده از مدل‌های رگرسیون کاکس مورد بررسی قرار گرفت.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

· از 354.807 نفر با یک اندازه گیری HbA1c، 8درصد افراد به دیابت شناخته شده، 4 درصد به دیابت جدید و 8 درصد به پیش دیابت مبتلا بودند(HbA1c  در افراد پیش دیابتی بین 42 تا 47 میلی مول بر مول است).

· افراد مبتلا به دیس گلایسمی(HbA1c > 42 mmol/mol) و دیابت، مسن‌تر بودند، بیشتر مرد بودند، سطح تحصیلات پایین‌تری داشتند و احتمال بیشتری داشت که تنها زندگی کنند.

· افزایش تدریجی خطر ابتلا به AF از سطوح HbA1c بین 40 تا 60 میلی مول در مول، مشاهده شد.

· در تجزیه و تحلیل های تعدیل شده، افزایش تدریجی خطر AF در افرادی با وضعیت گلایسمی طبیعی نسبت به افرد مبتلا به پیش دیابت و سپس نسبت به افراد مبتلا به دیابت (نسبت های خطر به ترتیب برای افراد بدون دیابت: 1.00؛ پیش دیابت: 1.12؛ دیابت جدید یا تازه شروع: 1.16؛ دیابت از قبل تشخیص داده شده: 1.15) مشاهده شد.

· در افراد مبتلا به دیابت از قبل تشخیص داده شده، خطر سکته مغزی، قلبی عروقی و مرگ و میر همه علل به طور قابل توجهی بالاتر بود.

محققان نوشتند: افزایش سطحHbA1c ، در افراد دارای یک اندازه‌گیری HbA1c با دامنه‌ی طبیعی تا دیابت، با افزایش خطر ابتلا بهAF مرتبط بود. خطر ابتلا به AF در افرادی با دیابت تازه شروع شده و افراد مبتلا به دیابت از قبل تشخیص داده شده، بالاتر بود. با این حال، افراد مبتلا به دیابت شناخته شده خطر بیشتری برای سکته مغزی، قلبی عروقی و مرگ و میر ناشی از همه علل داشتند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/diabetes-and-dysglycemia-linked-to-increased-risk-of-atrial-fibrillation-116128